Inductief gloeien

Inductief gloeien is een hittebehandeling waarbij een materiaal voor langere tijd wordt blootgesteld aan een hoge temperatuur en daarna langzaam afgekoeld. Hittebehandelingen door inductief gloeien worden in belangrijke mate gekenmerkt door geïnduceerde microstructurele veranderingen die uiteindelijk verantwoordelijk zijn voor het veranderen van de mechanische eigenschappen van het materiaal. Het doel van inductief gloeien is het verminderen van de hardheid van het metaal en het verbeteren van de taaiheid.

Inductief gloeien heeft specifiek betrekking op het proces waarbij een materiaal naar zijn zachtst mogelijke punt wordt gebracht. Een ontlaatproces verzacht het metaal maar niet in de volledig mogelijke mate.

De graad van ontlaten hangt af van het materiaal, de maximum bereikte temperatuur en de duur van de afkoeltijd. Het proces van inductief gloeien ter verlichting van inwendige spanningen wordt gebruikt om de gevolgen van koud werk te niet te doen; d.w.z. het verzachten en het verbeteren van de taaiheid van een eerder door koudhamering gehard metaal. Inwendige spanningen kunnen ontstaan als gevolg van plastische vervormprocessen zoals slijpen of afspanen, ongelijkmatig koelen in een las- of gietproces of een transformatiefase. Vervorming en kromtrekken kunnen ontstaan als inwendige spanningen niet worden verwijderd. Inductief gloeien elimineert deze spanningen als het werkstuk wordt verhit tot de aanbevolen temperatuur, daarin lang genoeg wordt gehandhaafd en langzaam wordt afgekoeld tot kamertemperatuur.